الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام » در مقام بيان چيزى است كه با استناد به آن مىتوان اهل كتاب را مجاب و ملزم ساخت . توضيح اين كه ، در اين آيه روى سخن به‌طور عموم با اهل كتاب و به‌طور خصوص با مشركان است . ادعاى آنان در برابر اسلام اين است كه هر يك از آنهادر دين الهى بوده و به همين دليل انبيا عليهم السلام و بنيان گذار مكتب توحيد حضرت ابراهيم - على نبيّنا و آله و عليه السّلام - را يهوديان ، يهودى و مسيحيان ، نصرانى مىدانند و مدعى هستند كه اگر دين خدا جز يكى از آن دو بود ، انبيا به آن دين مبعوث و متديّن نمىشدند . آيهء شريفه مىفرمايد : « أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهِيمَ وَ إِسْمعِيلَ وَ إِسْحقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأسْباطَ كانُوا هُوداً أَوْ نَصارى ، قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَمَنْ أَظْلَمَ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمّا تَعْمَلُونَ » « 1 » ؛ آيا مىگوييد كه ابراهيم ، اسماعيل ، اسحاق ، يعقوب و اسباط ( فرزندان ) حتماً يهودى يا نصرانى بودند ؟ ! بگو اى پيامبر ! آيا شما داناتر هستيد يا خدا ؟ ! و كيست ستمكارتر از كسى كه در نزد او شهادتى از خدا باشد - با اين حال - آن را كتمان نمايد ؟ و خدا از اعمالتان غافل نيست . خداوند در برابر ادعاى غير معقول اينان مىفرمايد : « ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيّاً وَلا نَصْرانِيّاً وَلكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً » « 2 » ؛ ابراهيم يهودى و نصرانى نبود ، بلكه او راست دين و مسلمان بود . و در آيهء ديگر مىفرمايد : « فَإِنْ حاجُّوك فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِىَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ » « 3 » ؛

--> ( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 140 ( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 67 ( 3 ) . همان ، آيهء 20